Mikið skelfing sem tilveran getur verið skemmtileg. Breytinga að vænta í upphafi nýs árs :) en meira um það síðar. Var að spássera í miðbænum í hádeginu, borgin silast áfram í letilegum jólaundirbúningi við daufan óm frá jólasyrpu með Helgu Möller. Fólk röltir um bæinn stefnulaust en þó með jólagjafakaupin í baksýnisspeglunum. Loftið er stillt og ferskt svifryksmengunin greinilega ekki komin upp fyrir hættumörk (vel gert naglalaus vetrardekk!) Frost stillan leikur um vangan. hvílíkur dýrðardagur í Reykjavíkinni. 10 dagar í jólin og allt að gerast. Hægt og rólega mun borgin fara á yfirsnúning í hamborgarahryggs og jólatrjáakaupum. En það er líka bara sætt - Ísland þessi kaupóði dvergur sem kúrir í norður atlandshafi er óneitanlega þannig að þér verður að þykja vænt um hann. Kaupóður, neyslusjúkur dvergur með mikilmennskubrjálæði - got to love it.

Ég er þekktur fyrir margt annað en listræna tilburði í eldhúsinu. Nema þá helst við eldhúsborðið vopnaður hnífapörum (þar er ég algerlega á heimavelli og hef lagt margan réttinn að velli). Ég hef hins vegar ákafelga gaman af því að baka - geri engan veginn nóg af því en gaman er það. Nauðsynlegt að henda í nokkrar sortir fyrir jólin. Mun í kvöld bretta upp ermar hnykla vöðvana og hnoða í hálfmána.... vel heppnaðir eru þeir stórkostlegir með góðri sultu og ískaldri mjólk. en til að svo megi verða þarf að ná fullkomnum sem fáum er lagið.

kv. Bakarinn

satan og helvíti hvað ég er orðinn þreyttur á þessum snjó. Jólalegt gott og vel en þetta má bara koma á Þorláksmessu og fara á jóladag. óþolandi að sitja fastur í næsta skafli blautur í fæturnar með sultardropa á nefi. Það var búið að segja mér að he´r væri aldrei snjór og enginn þörf fyrir vetrardekk..... en viti menn þetta árið ætlar að vera svona skemmtielga snjóþungt. ... vei..... þetta gleður kannski stöku skíðavitleysing sem veit fátt skemmtuelgra en að þeysa niður snarbrött fjöll á einni til tveimur spýtum ..mögulega með prik í hönd.....en þeir sem ekki stunda þessa glæfraiðju hljóta að skjálfa af kulda og bræði yfir þeim örlögum að þurfa að hírast í þessari ískápaveröld 6 mánuði á ári (allt upp í 11 mánuði á ári búi maður á ísafirði) fyrst breytist snjórinn í klakabrynju sem veldur gríðarlegu auknu álagi á bráðadeildum spítalanna sem anna vart eftirspurn eftir gifsum og vafningum.. það er fátt verkefnið erfiðara en að komast óbrotinn úr bíl inn í hús á þessum dögum, hversu oft hefur maður ekki hlúnkast sótbolvandi niður stiga og legið kylliflatur ásamt öðrum vegfarendum sem reyna að stunda sína daglegu iðju í þessari vitleysu. Þegar snjórinn fer að þiðna breytist borgin í eitt stór krapastykki þar sem slappið vellur um stæri og torg. eitt skref utandyra er nóg til að gera hvaða vatnsheldur wannbe gönguskó sem til eru gegnblauta.. stundum leynist jafnvel stöku klagabyngur undir slabbinu sem verður til þess að viðrulegust menn liggja marflatir hundvblautir frá toppi til táar á næsta bílastæði. Svo loksins þegar þetta fer í lok júní (sumstaðar) eru bara 4 mánuðir í næsta holl..... ef það væri ekki svona fáránlega góð dagskrá í ríkissjónvarpinu þá væri ég LÖNGU búinn að opna froðudiskótek á Ibiza.

Góðar stundir

Ég var alltaf frekar mikið Grinch þegar kom að jólunum hér í eina tíð en þegar ég eignaðist börn enduruppgötvaði ég galdurinn við jólin. Því það er svo sannarlega þannig að þetta er yndislegur tími. Tími þar sem fjölskyldur sameinast yfir notalegheitum og ýmiskonar stússi sem aðra mánuði ársins eru látnir liggja milli hluta. Undirbúningur jólanna er eins mikill hluti þeirra og jólin sjálf. Þannig að síðust ár hefur desember mánuður farið í þetta með tilheyrandi stemmingu. toppað með laufabrauði, jólaöli, mat og appelsín, nóakonfekti, hálfmánum, skötu, jólahlaðborðum, jólatónleikum, misjöfnum tilraunum til að höggva jólatré osfrv. allt frábært nema þegar ég fór að höggva jólatré á blankskónum og skautaði hjálparvana um Grýludal með sög í annarri hendi og kal á tánum. Ferðir í bæinn með tilheyrandi kakó og rjómavöfflum, gjafakaup og stemming. Allt endar þetta svo í óhóflegri neyslu á söltum kjötvörum með tilheyrandi brjóstsviða og iðraverk en allt að sjálfsögðu vel þess virði. Gleymum ekki mitt í öllu stressinu að þakka fyrir að fá þetta tækifæri til að gera alla þessa skemmtilegu hluti og njóta þeirra og þeirrar gleði sem þeir veita. Gleymum okkur ekki gjöfunum - sýnum hvort öðru kærlega og vináttu um hátíðarnar - og reynum að gera það kanski líka restina af árinu þó það sé nú kannski til of mikils mælst.

Mér barst óvænt hjálp í baráttunni við vigtina síðastliðinn sunnudag þegar hressandi iðrakveisa barði harkalega að dyrum og knésetti heljarmennið í duftið. Eftir að hafa legið í faðmlögum við Gustavsberg í tvo sólahringa með blóðbragð í munni fór að rofa til. Hef ekki lent í almennilegri iðrakveisu síðan ég sleit barnskónum og ég segi nú bara herre gud gefið mér góða flensu ANY day  í staðinn fyri þennan viðbjóð. Ósjaldan í gegnum þessa þrekraun hélt ég að mín hinsta stund væri runnin upp og þegar ég hélt að ekki væri hægt að líða verr var mér komið skemmtielga á óvart með frekari uppsölum og verkjum. Einhver sagði að kók væri gott við aðstæður sem þessar... RANGT held að það veðri bíð á því að kók verði sett inn fyrri þessa r varir á næstunni. Aðframkominn skreið ég framm á salenri eins og Kristur með krossinn á leiðinni á golgata. Smellti mér á vigtin OG VITI menn 4 kíló farin eins og dögg fyrir sóli. Hell yeah nú erum við að tala saman.....loksins er þessi meistaramánuður að kikka inn..... Andskotinn ég get ekki verið að fagna þessu..... þetta er einhver búlimía éta eins og göltur.... faðma gústavsberg ..... léttast ...nei út með þessa hugsun aftur á hlaupabrettið. Það verður samt ansi þung skref að koma sér aftur á beinu brautina eftir þennan skemmtielga snúning í upphafi viku.....sjáum hvað setur.

Held ég þurfi virkilega að fara að huga að því að færa þessa hugleiðingadagbók mína á annan og betri stað hér í netheimum.  Var búin að skrifa hér ítarlega hressandi greinagerð um stöðuna. Svo viðrist sem það hafi einfaldlega ekki birst. Oh well þá er lítið annað að gera en að skrifa þetta bara eftur og betra í þetta skipti.  En allar ábendingar um góð svæði fyrir svona hugleiðingar eru vel þegnar.

Staðan er sem sagt þannig að hlaupaprógramm er ekki að gera sig ég greip því til þess örþrifaráðs að skrá mig í Crossfit. Mér skilst að þar sé gríðarlegur fjöldi hejarmenna og kvenna að gera yfirnátturulega hluti líkamlega á skömmum tíma. Ætli ég mér að rústa speedó keppninni.(fyrir þa´sem ekki mæla eigin árangur á speedó skalanum þá er þar um að ræða markmið að geta sprangað um laugar borgarinnar næsta vor á speedó skýlu við almenna aðdáun viðstaddra í laugunum en vera ekki eins og fiskibolla í g streng eins og staðan er í dag.) ÉG hef fengið smjörþefinn af Crossfittinu og kunni vel við mig held að þet eigi eftir að renna ljúflega niður. Ef vel gengur þá má Annie Mist fara að vara sig því ég mun ´klárlega gera tilkall í titilinn....hmm hraustasta kona veraldar ..

tókst á einhvern ótrúelgan hátt að missa algerlega tökin á meistaratöktunum um helgina. Í stað þess að vakna snemma slafra í sig hafragraut og brosa kankvíslega allan hringinn eins og óli stef í harfamjölsauglýsingunni góðu, þá vakanði minn með stírur í augum um átta snæddi kleinuhring og kók í morgunmat og sat svo sveittur við bumbusöfnun allan daginn... þangað til það var komin tími til að keyra eftir skyndibita KFC FÖTU --(í alvöru talað botninum er náð þegar maður er fóðraður eins og einhver búpeningur með fötu).

En þar sem ég stóð í snakkrekkanum í bónust með tárin í augunum yfir að hafa fokkað upp þessum meistaramánuði rann upp fyrir mér að þetta er ekki endirinn. Fall er fararheill. Það er nefnilega málið með átök að maður fellur alltaf á leiðinni. Það sem skiptir öllu máli er að rífa sig upp á rassgatinu og henda þessu snakki hlaupa af sér spikfeita skyndibitann, borða hollt brosa og horfa fram á veginn! Þrátt fyrir þetta fokkup um helgina, ætla ég að halda ótrauður áfram. Það tekru minnst 30 daga að temja sér nýja siði og ég ætla ekki að gefast upp eftir 5 daga og smá sykursukk ónei. I think IM BACK

Það verður að viðurkennast að það eru byrjunarörðuleikar í gangi. Hef hægt og rólega verið að færa mig yfir á Paleo mataræðið taka út sykur, hvítt hveitir (glútein) þ.a.l. gosdrykki, bjór, allt nammi og beiskikalli sem er gott og gefandi matarlega séð.(með tilheyrandi skapsveiflum og leiðindum) - markmið dagsins  halda út mataræðið - Hreyfing; hjóla 10 km.  Þannig að ef á vegi ykkar verður 100 kíló bumbaður reiðhjólamaður með krampa og í nettri andnauð þá örvæntið ekki því þar fer undirritaður í öllu sínu veldi.

ánægður með þetta meistaraprógramm sem hvetur menn til að setja sér markmið, helst galin og vinna að þeim í einn mánuð og láta hlutina gerast. Það getur allt orðið að verauleika einu takmörkin er okkar eigin hugur. Mikið búinn að velta fyrir mér hvaða galna markmiði ég geti bætt við  þetta líkamsræktarátak. Það er ekki líklegt að rata í heimsmetabækurnar að hafa sett sér sama markmið og Gaui litli - sjáið líka hvar hann endaði.... jafn feitur en mjög meðvitaður um að vera það ekki. Hvað hefur mann alltaf langaða að gera en aldrei fundið tímann. Hvað er það sem maður hefur enga trú á að maður geti gert Sérstaklega ekki á einum mánuði....... ég leggst undir feld í dag og bæti við viðbótarmarkmiði í kvöld til að fullkomna meistaramánuðinn. stay tuned.!

kv. Gauturinn

Merkilegt sem það er að þá er alltaf svo auðvelt að koma með stórar yfirlýsingar og básúna um stræti og torg. Nú styttist í að átakið hefjist. EKKERT gert í þeim málum í dag. Fjármálaheimurinn þurfti á kröftum mínum að halda óskiptum þennan daginn (með örlitlum útúrdúr, þar sem burnað var með fimleikafélag vesturbæjarskóla út í Gróttu á æfingu. föngulegur hópur þar á ferð sem á framtíðina fyrir sér í dýnuspriklinu.) Þegar vinnuálagið dvínaði undirkvöld´fór hugurinn að reika til þeirra vikna sem í vændum eru. Breytt mataræði, meiri hreyfing vakna fyrr.... og viti menn þá fer hausinn á manni massíft að finna afsakanir fyrir því að best sé nú að fara sér ekki of geyst, ekki of óðslega. Það getur verið stórhættlegt fyrir kaffiþambandi kyrrsetumann að fara ð hreyfa sig of mikið kannski best að tak aþví rólega.... jafvel bara sleppa því.... kvíði fyrir þvíað þurfa að neita sér um hluti..... stóð mig að því að vera með hausinn á kafi í kexskúffunni í vinnunni 5 sinnum... bara af því að það er síðasti séns til að gúffa í sig....... Þessi extra bolli af kaffi... beikonpulsan á bensínstöðinni meðan bíllinn var að fyllast... skyldi lítið eftir nema brjóstsviða og vanlíðan....Hugsunin að "þetta er minn lífstíll" ég er bara svona gaur sem "leyfi mér hluti" heltekur mann... ætla ekki að láta glúteinlausu baunaspíruæturnar yfirtaka líf mitt....tveri dagar í teik off og andlegt ástand er á hröðu undanhaldi... auglýsi eftir "andanum"  og mótiveisjón.... vantar þjáningarbróðir í þetta verkefni.

Staða óbreytt... enn feitur og í skítaformi. 3 dagar í upphaf átaks. Tveir kaffibollar komnir í hús, 13 to go. Stress í bland við spennu og eftirvæntingu farið að byggjast upp. Verkefni dagsins: setja markmiðfyrir næsta mánuðinn. (birt síðar) ..... Dusta rykið af íþróttabúnaði (rocky gallanum), smyrja hjólið, kaupa sundkort. segja upp 70 sjónvarpsstöðvunum.

Sannfæra sjálfan sig um að nú sé komið að því:
(Sannfæringin) Það koma tímar í lífi hvers manns þar sem hann hefur val...... Val um hvort hann eigi að halda áfram að hjakkast í sama farinu innan þægindahringsins, þar sem hann upplifir öryggi og skjól...verða feitur og makindalegur.....bíða eftir að lífið byrji ....þegar eitthvað gerist.......EÐA hvort hann á að stíga út fyrir þægindahringinn, horfast í augu við það sem hann hræðist, hjóla í lífið, njóta augnabliksins ....elska náungann.....gefa af sér.... vera sinn eigins maður...... gera það sem hann vill án þess að leyfa huganum að takmarka sig, það er allt hægt. Vinna að háleitum markmiðum andlegum sem líkamlegum, fá út úr lífinu það sem það hefur upp á að bjóða.....og verða MEISTARI!